Zoals al eerder gezegd op deze blog hebben verschillende kennissen ons “gewaarschuwd” voor het feit dat kleine kindjes zo snel groot worden. Deze stelling is vandaag nog maar eens bevestigd. De eerste drie maand zijn voorbij gevlogen. Wanneer je onze kleine kapoen nu ziet kan je het bijna niet geloven dat hij 12 weken geleden nog in Karolien haar buik zat. Ondertussen is er al heel wat veranderd natuurlijk. Lukas is al flink gegroeit en begint steviger te worden. Ook de verzorging en voedingen zijn een dagelijkse routine geworden voor ons.
Maar daar komt vanaf vandaag dus verandering in. Vanaf vandaag moet onze kleine spruit naar de opvang. Karolien moet opnieuw gaan werken en we hebben geluk, er komt vroeger dan voorzien een plaatsje vrij in de Oogappel. Vorige weken is Karolien al enkele keren langs geweest met de baby om een beetje te wennen en volgens de “juffen” zal dat zeker lukken. We hebben hem dan ook deze ochtend samen weggedaan en hem met een gerust hart achtergelaten. We hadden geluk. Lukas sliep toen we aankwamen en sliep ook door toen ze hem in bed instopte. Doordat er geen traantjes waren bij de baby waren er ook maar een beetje bij de mama. Uiteraard hebben we ‘s middags even gepolst of alles in orde was. ‘s Avonds hebben we hem samen opgehaald. Hij lag opnieuw goed te dutten in het bedje. Juf Chantal zei dat hij heel braaf was geweest en dat hij flink zijn flesjes had leeggedronken. We waren dus gerust.
Morgen mag hij alweer een dagje thuisblijven want karolien neemt haar ouderschaps verlof op en is elke dinsdag thuis. Woensdag Gaat hij de eerste keer een dagje bij oma Rosane en opa Johan.
We zijn heel fier op onze kleine spruit…